Kalendarz Dobry Zasiew

14
sierpnia

Jak daleko jest wschód od zachodu, tak oddalił od nas występki nasze.
Psalm 103,12


Niektórzy chrześcijanie mówią; „Nikt nie może wiedzieć, czy jego grzechy są przebaczone, to będzie wyjaśnione dopiero w wieczności.” Ale właściwie dlaczego mielibyśmy tego nie wiedzieć? Czy Bóg niewystarczająco jasno mówi o tym w swoim Słowie? Już dawno temu psalmista Dawid wiedział, że jego przewinienia są od niego oddalone tzn. przebaczone. I nie był on jedynym, który posiadał tę pewność.

 

Jaki cel mógłby mieć Bóg w tym, żeby ludzi, którym okazał łaskę, pozostawiać do końca w niepewności? Wiele miejsc Nowego Testamentu poświadcza, że tak nie jest. Jedno z nich zapisane jest w 1. Liście Jana 5,13: „To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie żywot wieczny”. Było więc zasadniczym celem tego listu, aby zapewnić wierzących, że Bóg wybaczył ich grzechy i ofiarował „życie wieczne” –  w otoczeniu chwały Bożej.

Podobne  wypowiedzi znajdujemy też w innych miejscach Słowa Bożego (por. Ew. Jana 5,24; Rzym. 5,1; Hebr. 10,10.14.17.18 ). Mimo to ciągle spotyka się  ludzi, którzy mają świadomość swojej grzeszności, żałują i wyznają Bogu swoje winy, ale mówią: „Mam nadzieję, że pójdę do nieba” zamiast pewności zbawienia i słów: „Ja wiem, że mój Zbawiciel żyje” (Hiob. 19,25).

 

Chcieliśmy tym zatroskanym osobom wskazać, jak doskonałą jest ofiara przebłagalna Jezusa Chrystusa! Ona jest jedyną podstawą odpuszczenia grzechów. A pewność opiera się na konkretnych obietnicach, które Bóg dał w swoim Słowie (np. Ew. Jana 3,16; 5,24).


Dołącz do listy wysyłkowej "Dobry Zasiew" Subskrybuj

24
sierpnia

Bez przystanku się módlcie. Za wszystko dziękujcie (…). Czuwajcie i módlcie się, abyście nie popadli w pokuszenie.
1. List do Tesaloniczan 5,17-18; Ewangelia Mateusza 26,41

Więcej…

News

Informacja o ciasteczkach


Niniejsza witryna internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie.


 

Więcej…