
Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli.
List do Rzymian 5,12
Władza śmierci (część 1)
Gdzie leży przyczyna siejącej spustoszenie śmierci? W wersecie tym apostoł Paweł udziela nam na to odpowiedzi: śmierć przyszła przez grzech. To grzech w sposób bezwzględny pierwotnie zerwał więź łączącą człowieka z żywym Bogiem, odcinając go od źródła życia, przez co znalazł się on pod panowaniem śmierci. Człowiek w żaden sposób nie jest w stanie zrzucić z siebie tego jarzma. Jest to jeden z wielu dowodów na to, że jest zupełnie niezdolny, by w stanie skalania grzechem stanąć przed Bogiem. Nie ma innej społeczności pomiędzy Bogiem a człowiekiem, jak tylko w mocy życia, a człowiek znajduje się w mocy śmierci.
Życie ma tyle wspólnego ze śmiercią, co i światłość z ciemnością albo świętość z grzechem. Człowiek musi więc spotkać się z Bogiem na zupełnie nowym gruncie – wiary, która otwiera mu oczy, aby przejrzał i zauważył swój stan, że jest „zaprzedany grzechowi” (Rzym. 7,14), a tym samym podlega śmierci. Ale ta sama wiara również pozwala mu pojąć charakter Boga jako dawcy nowego życia tryumfującego nad władzą śmierci – życia, które jest niezniszczalne i nie może zostać naruszone ani przez szatana, ani przez nas samych.
(dokończenie w przyszłą niedzielę)
